Η Ρεφλεξολογία ή Αντανακλαστική Ζωνοθεραπεία, είναι μία φυσική θεραπευτική τέχνη πολλών χιλιάδων ετών που επιτυγχάνει άμεσα ηρεμία και ευεξία, εξισορροπώντας την ενέργεια, και τονώνοντας το ανοσοποιητικό σύστημα του θεραπευόμενου, χωρίς την χρήση φαρμάκων ή χημικών. Παρόλο που εφαρμόζεται κυρίως στα πέλματα- όπου εκεί βρίσκονται οι περισσότερες απολήξεις των νεύρων, (15.000 νευρικές απολήξεις) τα οποία ξεκινούν από τον εγκέφαλο και διανύουν όλο το σώμα- βρίσκει εφαρμογή και στα υπόλοιπα άκρα (κεφάλι, πρόσωπο, αυτιά, χέρια) αφού κάθε περιοχή των ανθρωπίνων άκρων είναι ένας ζωντανός καθρέπτης που αντανακλά τα εσωτερικά όργανα αλλά και το ίδιο το σώμα. Έχει γίνει ευρέως γνωστή και αποδεκτή από την διεθνή ιατρική κοινότητα, και χρησιμοποιείται σε αρκετά νοσοκομεία ανά τον κόσμο. Σαν θεραπεία, κατατάσσεται στον τομέα της «Ενεργειακής θεραπευτικής» ή κατά τον κόσμο, «Εναλλακτικής Ιατρικής».
Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα στρες, πίεσης ή δύσκολων συνθηκών στο φυσικό ή προσωπικό περιβάλλον, και εκφράζεται με διοχέτευση τοξινών στον ανθρώπινο οργανισμό με αποτέλεσμα την πτώση του ανοσοποιητικού και την συναισθηματική φόρτιση ή εξάντληση. Η θεραπευτική αγωγή της Ρεφλεξολογίας, επικεντρώνεται στον καθαρισμό αυτών των τοξινών οι οποίες μπλοκάρουν περιοχές ή όργανα του σώματος, ερεθίζοντας με ειδικές μαλάξεις τα κατάλληλα αντανακλαστικά σημεία.
Έτσι επιτυγχάνονται άμεσα:
Σε ψυχολογικό επίπεδο, βοηθά σε καταστάσεις όπως κατάθλιψη, σύνδρομα πανικού, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές ψυχιατρικού τύπου, διαταραχές όρεξης, διάθεσης, ύπνου, φόβους κοινωνικοποίησης και επαφής κ.α. Επίσης, σε περιπτώσεις ανίατων ασθενειών και καλπάζουσες μορφές, σύνδρομα χρόνιου πόνου, χρόνιες φλεγμονές και αυτοάνοσα, ατυχήματα, σοκ και απώλειες κ.α. βοηθά τον ασθενή να επουλώσει εσωτερικές και εξωτερικές πληγές, να ηρεμήσει και να αντιμετωπίσει την σωματική και ψυχολογική κούραση που επέρχεται από τα συμπτώματα των παθήσεων, καθώς και από τις βαριές φαρμακευτικές αγωγές, χημειοθεραπείες, επώδυνες εξετάσεις, χειρουργεία ή οτιδήποτε άλλο επιβαρύνει την κατάστασή του.
Aσθένεια= Α-Σθένεια (κατάσταση χωρίς σθένος)
Η Ρεφλεξολογία έχει θεραπευτικά αποτελέσματα προοδευτικά, επομένως, είναι επιθυμητό να πραγματοποιείται μία ολοκληρωμένη συνεδρία διάρκειας 50΄- 60΄ μία με δύο φορές την εβδομάδα ανάλογα με την περίπτωση, αφού κάθε πάθηση είναι μοναδική όπως και ο ανθρώπινος οργανισμός. Ενδεικτικά αναφέρεται, πως 12 συνεδρίες είναι επαρκείς ώστε να αντιμετωπιστεί η πλειονότητα των προβλημάτων. Ωστόσο, μπορεί να επαναληφθεί όσες φορές χρειαστεί με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, αφού η Ρεφλεξολογία, βρίσκοντας την αιτία των παθήσεων, βοηθά στην θεραπεία τους.
Οι μόνες περιπτώσεις που η ρεφλεξολογία εφαρμόζεται με προσοχή -σε συνεργασία πάντα με τον θεράποντα ιατρό του ασθενούς- είναι οι καταστάσεις ψυχιατρικών ή άλλων ασθενειών με κρίσεις (π.χ. κρίσεις επιληψίας) μεταστατικού καρκίνου, θρομβοφλεβίτιδας, όταν ο ασθενής έχει μπαλονάκι ή βηματοδότη.
Είναι θαυμάσιο να πραγματοποιείται η ρεφλεξολογία πριν και μετά από κάθε χειρουργείο αφού βοηθά να ηρεμήσει ο ασθενής, να ομαλοποιηθούν οι λειτουργίες του οργανισμού, να αποτοξινωθεί από την νάρκωση και τα φάρμακα εύκολα και γρήγορα, και να επουλωθούν οι εσωtερικές και εξωτερικές πληγές. Σε καταστάσεις εγκυμοσύνης εφαρμόζεται μετά τις 12 πρώτες εβδομάδες και έχει άμεσα και ορατά αποτελέσματα αφού ανακουφίζει την έγκυο από άγχος ή συναισθηματικές διαταραχές, ναυτίες, κούραση, δυσπεψία, φλεβίτιδα, κιρσούς, αιμορροϊδες κ.α. Όταν πρόκειται για παιδιά, ηλικιωμένους, εγκύους, και ανθρώπους με πιο ευαίσθητους οργανισμούς που κουράζονται εύκολα, η μάλαξη οφείλει να είναι πιο ήπια και συνήθως μικρότερης διάρκειας, εκτός εάν η θεραπεία επιβάλλει αλλιώς. Παρόλο που η ρεφλεξολογία μπορεί να βοηθήσει σε ένα πλήθος παθήσεων, ψυχοσωματικών εντάσεων και άλλων προβλημάτων, δεν αντικαθιστά την ιατρική και δεν πρέπει να σταματάμε την φαρμακευτική αγωγή που χορηγεί ο ιατρός χωρίς την συμβουλή του. Παρόλα αυτά, επιβάλλεται η λήψη ιστορικο,ύ ώστε ο θεραπευτής να ενημερωθεί για τον οργανισμό του ανθρώπου συνολικά, την φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει, την ηλικία του, τις κληρονομικές προδιαθέσεις, τον καθημερινό τρόπο ζωής, διατροφής και άσκησης, τους ρυθμούς εργασίας, τις κοινωνικές και οικογενειακές του σχέσεις.